Rafa blijkt een kostelijke kostganger
Onze gast Rafa is inmiddels 2 maanden in Nederland. Gastmoeder Irene Koning praat ons bij over zijn verblijf en onze ervaringen met hem.
Met ingang van 1 april mag hij van ons geen Engels meer spreken, het is geen grap, en dat lukt. Hij spreekt na zo'n korte tijd al heel goed Nederlands. Rafa gaat naar de Internationale Schakelklas in Beverwijk (Kennemer College). Hij vindt de inhoud van de lessen iets te eenvoudig, maar zegt hij zelf, daardoor kan hij alle aandacht op het Nederlands richten. Hij krijgt 10 uur per week Nederlandse les, ook de andere vakken worden in het Nederlands gegeven. Vorige week had hij "Ik hou van Holland week", een projectweek. Hij is naar Madurodam, het Omniversum, een bakkerijmuseum en de Broekerveiling geweest. Op school hebben ze klompen geschilderd en leren sjoelen. Hij heeft een heerlijke appeltaart gebakken. Op school heeft hij kennis gemaakt met een aantal jongens die hij na schooltijd thuis opzoekt en mee gaat voetballen. Ze komen uit Bolivia en Portugal. Dit paasweekend gaan de jongens in Bergen mountainbiken (is dit een woord?) en Arthur mag mee.
Met ingang van 1 april mag hij van ons geen Engels meer spreken, het is geen grap, en dat lukt. Hij spreekt na zo'n korte tijd al heel goed Nederlands. Rafa gaat naar de Internationale Schakelklas in Beverwijk (Kennemer College). Hij vindt de inhoud van de lessen iets te eenvoudig, maar zegt hij zelf, daardoor kan hij alle aandacht op het Nederlands richten. Hij krijgt 10 uur per week Nederlandse les, ook de andere vakken worden in het Nederlands gegeven. Vorige week had hij "Ik hou van Holland week", een projectweek. Hij is naar Madurodam, het Omniversum, een bakkerijmuseum en de Broekerveiling geweest. Op school hebben ze klompen geschilderd en leren sjoelen. Hij heeft een heerlijke appeltaart gebakken. Op school heeft hij kennis gemaakt met een aantal jongens die hij na schooltijd thuis opzoekt en mee gaat voetballen. Ze komen uit Bolivia en Portugal. Dit paasweekend gaan de jongens in Bergen mountainbiken (is dit een woord?) en Arthur mag mee.
Rafa neemt initiatief om dingen te doen en te bekijken. Hij is twee keer naar Amsterdam geweest om het Rijks en het Van Gogh te bekijken en de I love Amsterdam tour te doen. Hij heeft een weekend in Limburg gelogeerd bij een jeugdvriend, die met zijn moeder naar Nederland is geëmigreerd. Vorig weekend was een uitstapje van Rotex, dat werd onderbroken voor een bezoek aan AZ - Heracles. Rafa, Frank, Arthur en Richard werden door Henk Brouwer (volgende gastgezin) uitgenodigd. Ze hadden eerst een maaltijd in de lounge en na de wedstrijd heeft Rafa de Argentijnse keeper Sergio Romero gesproken. Natuurlijk zijn ze samen op de foto gezet. Romero vond het erg koud in Nederland, Rafa heeft daar geen last van. De mannen hebben genoten.
Rafa vraagt niet veel, maar laat merken dat hij het erg waardeert om dingen te doen en te bezichtigen. Zo zijn we naar panorama Mesdag en Naturalis geweest. Maar hoogtepunt van de afgelopen week was een bezoek aan het Kennemer theater waar we Ja zuster Nee zuster zagen (verplichte cultuur!). Hij vond het, net als wiij, ontzettend leuk. De liedjes kon hij makkelijker begrijpen dan de teksten. Een foto met het hele gezin in Volendam ontbreekt natuurlijk niet. Dit paasweekend is de Hermitage aan de beurt en als we tijd hebben nog iets leuks. Zonder problemen gaat hij mee op familiebezoek. Zaterdagavond gaat hij voor het eerst naar Bob's met de kinderen Brouwer.
De dagelijkse gang van zaken verloopt heel natuurlijk. Rafa past zich zeer makkelijk aan. Hij is wat moeilijk naar bed te krijgen, want 's avonds laat heeft hij contact met thuis. Los daarvan doet hij alsof hij al jaren bij ons woont. Hij maakt in de ochtend zijn eigen boterham en eet dat staand in de keuken op, pakt zijn lunchtrommeltje en bekers en fietst naar school. Zonder problemen kunnen we hem vragen om even op zijn 'jongere broertje' te passen of een huishoudelijke taak te doen. Tussen hem en Arthur is sprake van een vriendschap. Arthur vindt het geweldig om een grote broer te hebben. Ze 'spelen' samen met de computer, maar moeten na het eten eerst de keuken opruimen. Dat doen ze met veel plezier. Vandaag heeft Arthur hem alle toiletten laten schoonmaken. Er lag een briefje van mij met een verzoek dat Rafa direct uitvoerde. Nadat het werk gedaan was, vertelde Arthur hem dat het 1 april was. Sindsdien vreest hij een wraakactie.
Er staan nog een aantal wensen op het verlanglijstje. De tentoonstelling van Matisse in Den Haag en het Louvre in Parijs. Mocht je deze wensen in vervulling kunnen laten gaan, dan hoort Rafa het graag. Ook het programma voor de zomervakantie moet nog gevuld worden. Misschien is er iemand die een zomerkamp weet of een andere leuke activiteit.
Het onderwijs na de zomervakantie wordt door Marijke van Rob geregeld. Zij heeft in mei opnieuw contact met het Bonheuffer over instroming in een Havo of VWO groep. Ik schat in dat VWO haalbaar is, want Rafa is een slimme en leergierige jongen. Hij ligt 's avonds in bed woordjes te leren. De komende tijd zullen we uitzoeken of dat de beste keuze is of dat we iets anders moeten kiezen (nova college, werken).
Zoals jullie lezen gaat het goed, hier aan het Steenhouwerskwartier. Frank en ik zijn blij met Rafa. Op 3 mei komt hij zelf vertellen wat hij van Nederland vindt. Het is hem in ieder geval opgevallen dat wij alles plannen. Nog nooit in zijn leven heeft hij zo ver van te voren geweten wat hij gaat doen.
Irene Koning
Rafa vraagt niet veel, maar laat merken dat hij het erg waardeert om dingen te doen en te bezichtigen. Zo zijn we naar panorama Mesdag en Naturalis geweest. Maar hoogtepunt van de afgelopen week was een bezoek aan het Kennemer theater waar we Ja zuster Nee zuster zagen (verplichte cultuur!). Hij vond het, net als wiij, ontzettend leuk. De liedjes kon hij makkelijker begrijpen dan de teksten. Een foto met het hele gezin in Volendam ontbreekt natuurlijk niet. Dit paasweekend is de Hermitage aan de beurt en als we tijd hebben nog iets leuks. Zonder problemen gaat hij mee op familiebezoek. Zaterdagavond gaat hij voor het eerst naar Bob's met de kinderen Brouwer.
De dagelijkse gang van zaken verloopt heel natuurlijk. Rafa past zich zeer makkelijk aan. Hij is wat moeilijk naar bed te krijgen, want 's avonds laat heeft hij contact met thuis. Los daarvan doet hij alsof hij al jaren bij ons woont. Hij maakt in de ochtend zijn eigen boterham en eet dat staand in de keuken op, pakt zijn lunchtrommeltje en bekers en fietst naar school. Zonder problemen kunnen we hem vragen om even op zijn 'jongere broertje' te passen of een huishoudelijke taak te doen. Tussen hem en Arthur is sprake van een vriendschap. Arthur vindt het geweldig om een grote broer te hebben. Ze 'spelen' samen met de computer, maar moeten na het eten eerst de keuken opruimen. Dat doen ze met veel plezier. Vandaag heeft Arthur hem alle toiletten laten schoonmaken. Er lag een briefje van mij met een verzoek dat Rafa direct uitvoerde. Nadat het werk gedaan was, vertelde Arthur hem dat het 1 april was. Sindsdien vreest hij een wraakactie.
Er staan nog een aantal wensen op het verlanglijstje. De tentoonstelling van Matisse in Den Haag en het Louvre in Parijs. Mocht je deze wensen in vervulling kunnen laten gaan, dan hoort Rafa het graag. Ook het programma voor de zomervakantie moet nog gevuld worden. Misschien is er iemand die een zomerkamp weet of een andere leuke activiteit.
Het onderwijs na de zomervakantie wordt door Marijke van Rob geregeld. Zij heeft in mei opnieuw contact met het Bonheuffer over instroming in een Havo of VWO groep. Ik schat in dat VWO haalbaar is, want Rafa is een slimme en leergierige jongen. Hij ligt 's avonds in bed woordjes te leren. De komende tijd zullen we uitzoeken of dat de beste keuze is of dat we iets anders moeten kiezen (nova college, werken).
Zoals jullie lezen gaat het goed, hier aan het Steenhouwerskwartier. Frank en ik zijn blij met Rafa. Op 3 mei komt hij zelf vertellen wat hij van Nederland vindt. Het is hem in ieder geval opgevallen dat wij alles plannen. Nog nooit in zijn leven heeft hij zo ver van te voren geweten wat hij gaat doen.
Irene Koning
